Yalnızlık; ondan kaçanlarla ona kaçanlar arasında hiç aşılamaz bir geçittir.

Bir tarikattır… dışarıdan birisinin içine girmeyi başaramayacağı, tek kişilik bir organizasyon olmasına rağmen dünya üzerinde en çok müridi olan tarikattır.

Bir evrimdir ruhta yalnızlar için. Kendi yalnızlığını tamamlayamayanlar başkalarınınkine musallat olurlar çünkü derhal kaçılması gereken, paylaşılması gereken bir dert, bir acı, bir talihsizliktir başkalarına göre.

Yalnızlar için şanstır. Kendiyle oyalananlar için dokunulmaz bir hak, paylaşılmaz bir oyuncak, bir sevdaya götürülecek en değerli çeyizdir oysa... iyi ki vardır. Herkesin kendine yetecek kadar yalnızlığı yoksa, beraberlikleri de yoktur zira.

Acıklı bir şarkıdır kimine göre… Kimine göre öldürücü bir göğüs ağrısıdır, geceleri ağlayan bir çocuktur, ayıptır bir an önce kurtulunası bir baş belasıdır. Ruha çekilen bir perdedir. İçinde sulara karıştığın güvenli ve temiz bir denizdir. Her yolu ona çıkan bir rüya evdir kaçıp kaçıp sığındığın. İçinde kaybolduğun ve orada büyüdüğün karanlık bir ormandır da aynı zamanda.

Sevdandır, sevdalındır. Her gün biraz daha özgürleştiğin mavi bir gökyüzüdür. Sadece öyle doğanların genlerinde saklı bir hazinedir.

Gölgesinden korkmayanlar için her gün görmek isteyecekleri bir öğle vakti gölgesidir. O yoksa ne tek başınalığın bir kıymeti olur ne de birlikteliğin. Çünkü herkesin ancak kendine yetecek kadar yalnızlığı vardır. Çünkü hiçbir yalnızlık iki kişilik değildir. Çünkü hiçbir yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılmamalıdır, dokunulmamalıdır!

14 Ocak 2007 Deneme

S T A T I C